وِفاقاً * إِنَّهُمْ كانُوا لا يَرْجُونَ حِساباً ؛ « 1 » هرگز در آن‌جا قطره‌اى آب سرد و شراب طهور نياشامند ، مگر آبى بسيار سوزان ( حميم ) و چركين ( غسّاق ) به آنها دهند كه با كيفر اعمال آنها موافق است ؛ زيرا آنها به حقيقت اميد به روز حساب نداشتند . و استخرجهم من جلابيب غفلتهم ؛ و آنان را از پوشش‌هاى غفلتشان بيرون آورد ( مرگ آنان را دريابد ) . وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ ذلِكَ يَوْمُ الْوَعِيدِ * وَ جاءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَعَها سائِقٌ وَ شَهِيدٌ * لَقَدْ كُنْتَ فِي غَفْلَةٍ مِنْ هذا فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ ؛ « 2 » و آن‌گاه كه در صور بدمند ( و ملائك ندا كنند كه ) اين است روز وعده‌گاه خلق ، و هرنفسى را فرشته‌اى براى حساب به محشر كشاند و فرشته‌اى بر نيك و بدش گواهى دهد ، و تو از اين‌روز سخت در غفلت بودى تا آن‌كه پرده از كارت برانداختيم و چشم بصيرتت بيناتر گرديد . استقبلوا مدبرا ، و استدبروا مقبلا ؛ به آن‌چه ( به خيال خود ) به آنان پشت كرده بود ( از عذاب و كيفر آخرت ) روى آورند ، و به آن‌چه ( از دنيا ) به آنان روى آورده بود ( خوشى و شادمانى نصيبشان كرده بود ) پشت كنند . گفته شده : يعنى روى آورند به چيزىكه مىپنداشتند به آنان پشت نموده از تيره روزى و عذاب ، و پشت كنند به چيزهايى كه عطا شده‌اند در دنيا از اموال و اولاد . فلم ينتفعوا بما ادركوا من طلبتهم ؛ پس نه از آرزوهاى رسيده شده سودى بردند . أَ فَرَأَيْتَ إِنْ مَتَّعْناهُمْ سِنِينَ * ثُمَّ جاءَهُمْ ما كانُوا يُوعَدُونَ * ما أَغْنى عَنْهُمْ ما كانُوا يُمَتَّعُونَ ؛ « 3 » اى رسول ما ! چه خواهى ديد اگر ما چند سالى آنها را در دنيا متنّعم سازيم ، سپس به عذابى كه بر آنان وعده شده يك‌سر هلاك شوند . بهره‌اى كه از مال دنيا داشتند هيچ

--> ( 1 ) . نبأ ( 78 ) آيات 24 - 27 . ( 2 ) . ق ( 50 ) آيات 20 - 22 . ( 3 ) . شعراء ( 26 ) آيات 205 - 207 .